Afgelopen weekend waren we met wat vrienden bij elkaar. Spelletjes spelen, samen eten en kletsen. Gelijk nadat iedereen aan tafel was gaan zitten, kwamen ook de mobieltjes op tafel. Iedereen had ‘m vlak naast zich liggen. Ik zag het en dacht hmm.

 

Is er een reden dat ie pontificaal naast je ligt, vroeg ik aan de ene vriend. Ben je on call of verwacht je iets? Nee, nee, zei hij, het is meer een gewoonte om hem naast je neer te leggen. En jij dan, vroeg ik m’n vriendin. Na even nadenken gaf zij hetzelfde aan: ach ja, is helemaal niet nodig eigenlijk.

 

Dus stelde ik iets voor: Wat vinden jullie ervan als we onze telefoons vanavond op de gang leggen? De gang is vlakbij, benadrukte ik, dus als je gebeld wordt, hoor je het wel. Het was heel eventjes slikken, maar toen ging iedereen akkoord.

 

En wat denk je? We hadden echt een andere avond. Zo knus en intiem, goeie gesprekken, vreselijk gelachen. Gewoon heel erg fijn écht daar, met elkaar. Even geen dingen van buitenaf.

 

Allemaal zeiden ze bij het weggaan: dit was eigenlijk heel lekker zo, eventjes zonder.

 

Dus mijn vraag aan jou: Heb jij ook van die momenten dat je je telefoon bewust een paar uurtjes in een andere ruimte weglegt? Of ga je dit tijdens je volgende etentje ook proberen?

 

Doe het eens (vaker) en merk hoe anders het dan is.

 

 

💡 Meer ontdekken en inspiratie opdoen? Schuif aan bij de workshop Let’s talk about… je telefoon en jij, maandag 24 februari 19.30-21.00u. Online. Hoe-wat-waar en meer: zie de agenda.