Ik ga het woord niet meer noemen. Bluh. Het is er zo eentje waarvoor je hele systeem onmiddellijk rechtsomkeert maakt. Ho, stop, halt. Die kant gaan we niet op, lijkt er automatisch te worden bepaald.

 

Alles gaat op slot, je scrolt gauw door of keert ervan weg. Verzet, ontkenning. Ik toch niet? Welnee.

 

Toen ik nog rookte was het niet anders. Je weet zelf ook heus wel dat het beter zou zijn als… maar wanneer uit alle kanten wordt geroepen dat je er nu echt eens mee moet kappen, wat doe je dan? Overweeg je dan een stoppoging? Welnee. Dan gaan de hakken vol in het zand en steek je het liefst 3 sigaretten tegelijk op. De meesten van ons zijn stronteigenwijs en denken dan: Dat maak ik zelf wel uit, ja!

 

En terecht.

 

Mijn vader zat me altijd op mijn nek over mijn gepaf. Wanneer stop je nou eens? Rook je nou nog steeds?

 

Op enig moment zei hij me met verrassend mededogen: nou ja, als het dan zo moeilijk voor je is om te stoppen, dan moet je misschien maar gewoon accepteren dat je de rest van je leven blijft roken. Toen klikte er iets in mij.

 

De rest van mijn leven een roker zijn, nee zeg, dát wilde ik niet! En toen opeens was er ruimte. Kon ik het bloedserieus onderzoeken. Waarom ik eigenlijk rookte, wat ervoor nodig was om dit tot een goed einde te brengen en hoe ik mezelf door dat proces heen kon loodsen.

 

Het slaagde. En oh my, wat was het leerzaam.

 

Wat ik destijds leerde bleek ontzettend nuttig toen ik de Week-jezelf-los-van-je-smartphone-week ging maken. Het stoelt op hetzelfde mechanisme. Dare I say it? We kunnen er echt niet meer omheen, hè. Ik heb het natuurlijk over verslaving.

 

Bij een woord als —verslaving— denk je nou niet meteen aan allerlei leukigheid. Of wel dan? Eerder word je er een beetje zenuwachtig van. Logisch dat je daar het liefst met een grote boog omheen loopt.

 

Maar wat nou als het niet zo zwaar en serieus hoeft allemaal? En je deze losweek-week gewoon als een geinig zelfonderzoekje zou kunnen zien. Dat is namelijk precies wat de smartphone challenge is. Je houdt ingesleten gewoontes tegen het licht, gaat wat nieuwe dingen proberen. Gewoon speels en luchtig. En vooral met veel humor en vrolijkheid.

 

Het resultaat is trouwens wel serieus goed.

 

Je komt namelijk van alles aan de weet over een vreselijk leuk iemand. Ja jij dus. En des te minder je telefoon in beeld is, des te meer ruimte er ontstaat voor jou en al die leuke-fijne-coole dingen die jij nog op je wensenlijstje hebt staan. What’s not to like about that?

 

Iedereen vindt het spannend om ermee aan de slag te gaan. Echt ie-der-een. Niks om je voor te schamen.

 

Maar ben je niet op zijn minst een héél klein beetje nieuwsgierig of het leven met een tikkeltje minder telefoontijd je misschien retegoeie dingen te brengen heeft?

 

Vrijheid.

Relaxen.

Naar buiten.

Met jouw leven bezig zijn.

Avonturen in plaats van gluren.

In actie komen in plaats van verslomen.

Samen ouwehoeren in plaats van op een schermpie loeren.

 

Als je niet vies bent van een beetje persoonlijke ontwikkeling, als je gráág telkens een tikkeltje meer groeit als mens, en je meer met je telefoon en tablet bezig bent dan je lief is, dan is deze challenge echt voor jou.

 

We beginnen volgende week dinsdag, je kunt je nog aanmelden tot zondag 8 september 2024 22.00u. Ik hoop in al mijn vezels dat je jezelf dit gunt. Klik hier voor alle info en om je aan te melden. Zie je daar.

 

Kom je voor de dorpschallenge in Thesinge? Die is een weekje later, alle info vind je via deze link.

 

P.S. Hoe is het met de relatie tussen jou en je telefoon gesteld? Kan het best een grammetje minder of valt het bij jou echt wel mee? Als je er iets over wilt delen, ik lees je altijd graag.