Door zo’n gierende deadline die als een grote kwijlende hond in je nek hijgt, zou je het bijna vergeten. Zit je weer met hoge ademhaling en schoudertjes op kaakhoogte op je toetsenbord te rammelen. Is dat nou echt the best way to go?
Niet bepaald.
Wát bijna vergeten, vraag je? Nou om eerst iets leuks op de planning te zetten. Gelijk in de ochtend. Niet pas als echt alle moetjes weggewerkt zijn. Nee nu. Nu. Nu. Nu.
Deze dag begin ik met twintig minuten op de yogamat (die schouders even weer terug naar hun natuurlijke positie), om mezelf vervolgens vanuit die relaxtheid de vraag te stellen waar ik nu echt eens zin in heb. Dus los van die deadline. Jaja, tuurlijk moet daar ook iets mee, maar *trust me*, dit werkt. Die vraag luidde: Als ik nou vrij was (ha!) en niks moest, wat zou ik dan nu uit mezelf willen gaan doen?
En zo tref ik mezelf een paar tellen later aan in de filmschool van de Videovakvrouw. Daar werd ik naartoe gezogen. Ik wilde opnieuw leren wat ik al weet maar niet meer in de praktijk breng. En nouuuuu, dit is me toch een partij leuk!
Op de achtergrond borrelt er van alles in me omhoog waar ik ook nog even mee aan de gang wil. De sappen stromen weer. En daar was dit allemaal om te doen, lieve mensen. Daar is altijd alles om te doen. Dat is zoals ze dat noemen the whole enchilada.
Tuurlijk ga ik zo direct bezig met de werkjes voor die deadline. En nu ik weer in dit soort fun-sferen verkeer, gaan die zeker weten een stuk eenvoudiger en met veel minder tegenzin.
Probeer het eens. Echt, doen hoor.
Dit bovenstaande stukje is trouwens een fragment uit de Makkelijke Mail. Nog geen abonnee? Schrijf je dan hier gelijk even in. Gratis.
Ga je het proberen? Doe het nu, dadelijk, direct! 🤩